Januari
25 januari 2010
Onze laptop is weer gemaakt so we’re back!!
We hebben twee voorlopig laatste goede weken gehad op het project. Een super leuke verassing was het bezoek van onze lieve vrienden, Geertjan en Anne met hun zoontje Eron (4 maand).
Geertjan en Anne zitten op het schip de Doulos. Die ligt in Singapore, wat niet heel ver hier vandaan is dus zijn ze voor een paar dagen langs geweest. We hebben een super leuke tijd gehad met elkaar, echt een bemoediging voor ons!!
Afgelopen zaterdag hebben we in de drukte van inpakken voor Bandung Jan Willem’s verjaardag nog gevierd. Hij is 28 jaar geworden, super jong nog. Ik word dit jaar al 30, ahh!!! :)
Aanstaande donderdag, 28 januari, vertrekken we naar Bandung. Precies een jaar nadat we NL verlieten. Vorig jaar werd JW’s verjaardag dus ook al een beetje overschaduwd door drukte en stress van inpakken en voorbereiden, nu weer. Daarom hebben we bedacht dat we het volgend jaar, als we rond deze tijd in NL hopen te zijn, echt gaan vieren!!
Inmiddels zijn we weer in Kuching. We reden samen met de Belgen, Ronny en Carin en Malcolm en Wendy met hun 5 kinderen. Één van Ronny en Carin’s wielen zwabberde heel erg. Het zag er eng uit maar ja, als je eenmaal op weg bent moet je door want niemand die je in Indonesië kan helpen. In Kuching heb je pas weer goede garages. Gelukkig had onze mechanic, Mark, er naar gekeken en ons verzekerd dat het wiel er niet af kon vallen want zo zag het er af en toe wel uit!!
Hierdoor konden we niet hard rijden. Bij teveel snelheid begon het wiel weer te zwabberen. Het heeft daardoor allemaal wat langer geduurd maar we zijn veilig aangekomen. Wel iets meer stress ervaren in de auto want leg maar eens aan je 1 jarig zoontje uit dat het vandaag nog iets langer duurt dan de gebruikelijke 12 uur!
We hebben iets heel ergs meegemaakt of liever gezegd, Malcolm en Wendy Taylor.
We gingen met zijn allen eten in een winkelcentrum. De Robbens en wij gingen iets eerder naar huis. Toen we net weer thuis waren belde Malcolm ons in paniek op dat hij zijn auto niet kon vinden. Hij bleek te zijn gestolen!!
Dus JW er gelijk heen. De jongste kinderen waren in tranen en Malcolm liep verdwaasd rond. En je bent toch al zo moe na zo’n lange reis. Het is zo erg want we hebben een auto allemaal heel hard nodig en in de aanschaf zijn ze duur. (De Taylors hadden de auto nog maar een paar maanden).
Deze auto’s zijn ‘geliefd’ omdat het de enige auto’s zijn die het goed doen in de jungle, dus worden ze daar ook voor gebruikt. Onze auto en die van de Robbens stond vlak bij de auto van de Taylors. ‘Gelukkig’ hadden ze hun bagage er al uitgehaald. Die van ons en van de Robbens zat nog vol met bagage!
Willen jullie met ons meebidden voor de Taylors en hun auto? We hebben een God van wonderen en we geloven dat de auto óf terug komt of God een betere auto voor ze heeft!
Verder kwamen we er bij aankomst in Kuching achter dat onze vlucht naar Jakarta van aanstaande donderdag gecancelled is. Air Asia heeft besloten niet meer van Kuching naar Jakarta te vliegen. Ook hierin moeten we dus flexibel zijn en op een andere manier in Bandung zien te komen. We gaan er wel komen dus volgende week meer vanuit Bandung!
- Stoertje
Reacties
Berichten 1 tot en met 5 van totaal 21
| maaike . |
| 05-02-2010 17:59 Toooo cute! Yanoah:) |
| Marjan Kuiper uit Rotterdam! |
| 05-02-2010 12:25 Dag lieve skatties, Wat ontzettend leuk dat Anne en GJ bij jullie zijn geweest. Lijkt me ook geweldig om te zien waar jullie wonen en werken. Het komt er echt een keer van, heb ik me voorgenomen. Wanneer en hoe is nog de vraag... Veel succes en zegen op de vele reizen die jullie ondernemen. God is met jullie, hoe moeilijk de weg ook is (of hoe slecht de auto...). groetjes, Marjan |
| anje eshuis uit zwolle |
| 05-02-2010 09:03 Hey lieve mensen, weer een nieuw avontuur in Bandung op java. Heb paar keer geprobeerd te bellen, ga door met proberen, zal lukken. Dat het maar een geweldige tijd zal worden, ook voor de kinderen, en dat de taal die jullie gaan leren snel zal landen in jullie hart. Geweldig om je vrienden te ontmoeten he, zoiets kostbaars is vriendschap, waar je ook bent. Dag lieve Anna-lynn en Yanoah, oma houdt van jullie. A lot of joy!!! Shalom, mama |
| Gerard van Merwijk uit Delft |
| 29-01-2010 09:54 Hey JW en Marlinde, Ik vind het gaaf om jullie verslagen te lezen (In Marlinde zit volgens mij ook een goede schrijfster verborgen) Het is voor mij een mooi avontuur om te volgen. Een avontuur waarin God Zijn trouw en liefde telkens opnieuw toont. Omdat we christenen zijn, betekent het niet dat we gevrijwaard zijn van pijn, ziekte of criminaliteit. Dat we christenen zijn betekent wel dat God liefdevol bij ons is, in elke situatie. Zo weet ik dat er op verschillende continenten voor jullie gebeden wordt. Lieve dappere vrienden, ga door met jullie missie, trek verder het leven in en onthou deze woorden: "Want ik ben de Heer, je God. Ik neem je bij je rechterhand en zeg je; Wees niet bang, ik zal je helpen". Jes. 41:13 JW, Gefeliciteerd met je 28e verjaardag :-) Geniet van de kracht en de energie in je lijf. Op je 48e gaat dat minder worden :-( Groetjes uit Delft, Gerard |
| Dorieke . |
| 27-01-2010 11:54 Fijn, weer een bericht van jullie! Wat een spannende rit naar Kuching, en ontzettend balen van die auto van jullie vrienden. Gelukkig zijn jullie met meer gezinnen gaan reizen, kun je ze in ieder geval een beetje voorthelpen. Sterkte met de rest van de reis, we kijken uit naar het bericht vanuit Bandung! |
- 2 kindertjes in de deur van hun huisje
7 januari 2010
Op pad (door Jan Willem)
Zo, ik ben net weer thuis. Even een nacht in een dorp hier 50 kilometer vandaan geweest.
Gisteren zijn we met een groep vertrokken om naar een dorp van een van de kinderen te gaan. We proberen regelmatig naar de dorpen te blijven gaan om daar te vertellen van Jezus, de christenen te bemoedigen, te kijken of we praktisch kunnen helpen en om familie van de kinderen van ons te bezoeken.
Na een rit van bijna 2 uur komen we aan bij een grotere rivier. Een enorm betonnen gevaarte ligt aan de overkant in de rivier. Het is een overblijfsel van een poging om een brug te bouwen. Het fundament was duidelijk niet stevig genoeg…
Dus wij met z’n allen op een vlot naar de overkant. Van daar uit was het slechts anderhalf uur lopen naar het dorp, heuvel op heuvel af. Aan het begin van het dorp spelen een paar kinderen op het pad. Zodra ze ons zien rennen ze het dorp in, en voor we zijn aangekomen staat het halve dorp ons op te wachten. Vijf en twintig ‘huizen’, een hele boel honden, een paar kippen en varkens en je bent het dorp alweer uit.
Als eerste gaan we naar de familie van Bennie. Zijn vader is een paar maanden geleden blind geworden. Dat was de reden dat hij bij ons in de ministry is gekomen. De vader kan al wel weer overeind zitten, het lijkt iets beter met hem te gaan.
Wel schrijnend om te zien dat er weinig met elkaar wordt mee geleefd. Het is duidelijk dat de familie een van de armste van het dorp is. Maar hulp geven aan iemand die blind is geworden wordt nauwelijks gedaan. De trap naar zijn huis bestaat uit een paal met plakjes erop getimmerd, een enorme hindernis voor iemand die blind is.
Na een eenvoudige maaltijd van rijst konden we in het grootste huis een kleine bijeenkomst houden. In het dorp zijn de meeste mensen katholiek. De dichts bijzijnde kerk is anderhalf uur lopen. Maar ook daar is geen priester of dominee. Wat vaak gebeurd is dat de mensen in naam christelijk zijn, maar in praktijk animistisch. Dus elk geestelijk voedsel is welkom. We hebben een mooie avond, waarin we kunnen getuigen dat Jezus ook deze mensen ziet, en om hen geeft. Het is zo gaaf om mensen te bemoedigen en te vertellen over Jezus.
De nacht brengen we door een van de huizen. Met z’n allen op een rijtje slapen op de grond, het is wel even wat anders. Gelukkig zijn de meeste muskieten ook aan het slapen. Een beetje stijf word ik rond half zes wakker, we hebben uitgeslapen. In de meeste dorpen begint de dag veel eerder door alle hanen die kraaien, maar hier was er slechts een en begon pas laat!
We praten nog wat rond, bekijken nog de plek waar de Dayaks hun nieuwe kerkgebouw willen bouwen en varen rond 8 uur weer terug naar de auto. De twee jongere broertjes van Bennie en nog een ander jongetje gaan met ons mee om bij ons te komen wonen.
In de boot bedenk ik me hoe het moet zijn om op te groeien in een dorp zonder iets. Geen school, geen elektriciteit, geen stad om de hoek… En om de paar maanden of soms jaren hoor je iets van een Jezus. Ik besef me dat de oogst groot is, maar ook dat er veel werkers nodig zijn om de oogst binnen te halen …
1 januari 2010
Gelukkig nieuwjaar allemaal!!
Ik zie me nog staan een jaar geleden. Voor het raam bij mijn zusje Sanneke en haar man Jolmer thuis in Zwolle. Een kleine Yanoah op de arm. Ik probeerde me een voorstelling te maken van hoe we dit jaar oud en nieuw zouden vieren, hoe het zou zijn op de ministry en hoe het met ons zou gaan.
Toen we gisteravond met alle kinderen in het TC God aan het danken waren voor 2009 moest ik daaraan denken en ik hield het niet droog. Ik werd overspoeld door dankbaarheid. Wat is God ontzettend goed voor ons geweest. Wat heeft Hij ons veel geleerd en wat zijn we als gezin sterker geworden dit jaar.
Hij heeft ons bij de hand genomen en naar Indonesië geleidt. We zijn hier door Hem en voor Hem. Hij breekt ons hart voor wat Zijn hart breekt en Hij geeft ons blijdschap om wat Hem blij maakt. We huilen met de kinderen die huilen en lachen met de kinderen die lachen. Het jaar is niet altijd gemakkelijk geweest, met momenten waarop je echt niet weet hoe je verder moet. Maar toch staan JW en ik om 12 uur naast elkaar tussen al ‘onze’ geweldige kinderen en we weten allebei, we zijn gegaan en we staan hier nu op de juiste plek. Het gaat goed met ons. Ons hart is vol hoop en verwachting voor wat komen gaat. De pure aanbidding van de kinderen, zelfs de allerkleinsten, de uitgestrekte armen hunkerend naar meer van Hem beweegt hemel en aarde en beloofd een ongekende doorbraak van Gods licht en liefde voor ons en alle dorpen en stammen om ons heen. Borneo, Indonesië, Nederland, de hele wereld gaat op zijn kop voor Jezus. Hij wil ons allemaal gebruiken. Bid, geloof, verwacht, getuig en leef Hem voor zodat iedereen zal zien dat Jezus leeft en regeert en dat Zijn hart vol onvoorwaardelijke liefde uit gaat naar ieder mens, ieder kind, waar dan ook!!
Heel veel nieuwe foto's, veel kijkplezier (in het mapje december)!!
- oliebollen!!!!
- nieuwjaarsdag, tijdschrift lezen!
- 'nieuwjaarsduik!'
