22 maart 2010, Bandung

En de verassing is….

We zijn weer zwanger!!!!!!!!!!!!!!

Leuk hè?! Een heel aantal mensen weet het inmiddels al, maar nu voor iedereen dit bijzondere nieuws.

Marlinde is nu 3 maand zwanger en uitgerekend op 4 oktober. Ik kan me nog herinneren dat we vlak voordat het nieuwe jaar begon in het TC stonden te midden van ‘onze’ ministry kinderen en. En hoe je dan samen ook even nieuwsgierig probeert te bedenken wat het komend jaar allemaal zal brengen. Dat dit jaar weer een nieuw kindje zou brengen hadden we toen niet gedacht. Een verassing waar we heel erg blij mee zijn, we hebben super veel zin in dit nieuwe kindje! Dank U Heer!!

We hebben inmiddels al 2 echo’s gehad en het ziet er allemaal goed uit. Ze maken hier bij iedere controle een echo dus dat is leuk. De dokter zei zelfs bij de volgende echo ( 7 april) al te kunnen zien of het een jongen of een meisje zou worden. Een ander Nederlands/ Amerikaans stel dat we hier hebben leren kennen waarschuwden ons nog dat als je het niet wil weten, je dat heel duidelijk moet zeggen. Het niet willen weten wordt hier niet helemaal begrepen en de dokter wil je graag trots mededelen wat je krijgt. Zij hadden dus meegemaakt dat hij het al zei voordat zij ook maar hadden kunnen zeggen dat ze het niet wilden weten. Maar goed… wij willen het wel weten. Al is het alleen maar voor onze broer en zussen die tegen de tijd dat we in NL komen, in de tijd dat we weg waren met elkaar maar liefst 5 jongens op de wereld hebben gezet! 4 aan Marlinde’s kant, Maxime, Noah, Levi en ? (één is nog onderweg) en 1 aan Jan Willem’s kant, David. Als we een jochie krijgen hoeven we ons dus niet bepaald druk te maken om baby kleertjes en weten zij dat ze de kleertjes goed moeten bewaren!

Leuk weetje, stand van kleinkinderen familie Steenbergen jongens - meisjes: 9-1!!  Anna-lynn is nog steeds het enige meisje…
 
Goed, het volgende nieuwtje is dat we:

4 augustus naar NL komen!!!Dit betekent dat we 5 augustus aankomen, de dag waarop marlinde 30 wordt!!!

Zoals jullie misschien wel wisten zouden we begin december terug gaan naar NL. We gaan, in verband met de zwangerschap, met vervroegd verlof en zullen tot 7 januari 2011 in NL zijn. Een lange tijd dus om ons nieuwe schatje te verwelkomen en te wennen aan ons al best grote gezin hierdoor. Een periode waarin we tijd kunnen doorbrengen met familie en vrienden en iedereen die ons maar wil zien :) En een tijd om weer helemaal op te laden voor een nieuwe periode ‘thuis’ in de ministry bij al onze prachtige kinderen daar!

We hebben er super veel zin in!!

14 maart 2010, Bandung

Dinsdagochtend lopen Marlinde en ik samen de school in. Een beetje zenuwachtig, omdat we onze eerste test krijgen. We hebben allebei afzonderlijk een gesprek met twee docenten. Ik word als eerste meegenomen….
Gelukkig valt het allemaal wel mee. Na een paar grapjes mag ik vertellen wat ik leuk vind in Bandung, wat ik zoal gedaan heb in mijn vrije tijd en wat ik de afgelopen maand eigenlijk geleerd heb. Verbazingwekkend snel gaat het half uur voorbij, en voor ik het weet kijken de docenten elkaar aan en maken een eind aan het gesprek. De evaluatie begint met: Heel goed gedaan, … Er volgen een paar verbeteringspunten, maar ik zit met een grote grijns te knikken. Ha, ik word steeds beter in Indonesisch spreken!!
Nadat ook Marlinde met vlag en wimpel geslaagd is gaan we terug naar ons huisje. Daar hangt een sip Yanoahtje, hij is deze week weer ziek. We komen niet helemaal van de buikziekte af, het blijft de kop op steken. Ook ik was deze week weer bijna de hele  week vaste klant op de WC.
Toch hebben we ons zaterdagochtend niet laten weerhouden om eens echt wat leuks te doen met de kids. De dierentuin!! Voor 3 euro mogen we met het hele gezin de hele dag dieren kijken!
We waren al gewaarschuwd voor de kleine hokjes en de dier onvriendelijke toestanden. Toch moet ik zeggen dat het niet tegenviel. De hokken zijn kleiner en minder natuurlijk dan in Burgers Zoo, maar de nieuwere onderkomens komen al meer in de buurt.
Wat hebben Yanoah en Anna-lynn genoten zeg. Yanoah riep bij elk hok; AAP. Tot we bij de gibbons kwamen, die als echt apen door de kooien ‘vlogen’ onder luid gebrul. Blijkbaar was er net een mooi vrouwtjesaapje langsgekomen, want de alle mannelijke apen zetten een keel op…!! Dat werd Anna-lynn en Yanoah een beetje teveel, dus maar snel doorlopen met twee huilende kids. Wat verder op draait Yanoah zich om, wijsachteruit en zegt dapper; AAP.

Het leukst van de dierentuin hier is dat je dichtbij de dieren bent. De olifanten staan op de straat, de beer staat op zijn achterpoten te bedelen om nootjes en de dromedarissen mogen worden bereden. Dus papa moet met de kids op het beest een rondje lopen.
Na de dierentuin met zijn allen naar de Mac en daarmee is onze mini vakantie weer voorbij. Het is tijd voor unit 3!!

8 maart 2010, Bandung

Daar zat ik dan, op mijn vrije zaterdag ochtend op school. Één op één les van Ibu Sandra. 5 lesdagen gemist door een nare buikgriep. En dat was net 1 dag teveel dus moest ik terug komen. Maar JW en ik hebben unit 2 allebei gehaald, ondanks de pittige start hier qua gezondheid en we mogen door naar unit 3, jippie!! We zijn hier alweer meer dan een maand, de tijd gaat snel.

Het buikgriep virus lijkt ons lichaam te hebben verlaten, dank U Heer!! We merken wel dat we veel moeten bijslapen allemaal. Yanoah heb ik vanochtend om 10.00 maar wakker gemaakt, hij tukte lekker door! Toen hij gisteravond om 23.00 wakker werd waren JW en ik al diep in slaap… Ik schoot overeind en vroeg aan JW; “Was dat Maaike ?(mijn zusje, kennelijk kwam je voor in mijn droom, Maaik :)), het is Maaike!!” JW kon met zijn slaperige hoofd alleen maar uitbrengen dat het Yanoah was, balen, één van ons moest er dus uit…

Zo’n slaapdronken moment is zo apart. JW vroeg me vanochtend waar die opmerking op sloeg en toen kwam het weer terug, raar. Het gebeurd ons niet vaak maar we hebben wel eens te vage gesprekken gevoerd terwijl we half sliepen. Dat je dan ook nog op elkaar reageert! JW heeft er een handje van ineens recht overeind te gaan zitten en zich dan zuchtend weer terug te laten zakken om verder te slapen!

Zaterdagavond zijn we gezellig ‘uit’ eten geweest met onze vrienden/ klasgenoten Arif en Enda uit Korea. Ze kunnen geen woord Engels dus in ons en hun ‘unit 2’ Indonesisch kletsen we over van alles en nog wat. Zij blijven na taalschool in Bandung wonen en gaan in de vishandel werken.

Toen Anna-lynn ontdekte dat er zelfs kaas in de korsten van de pizza’s zat kon haar avond niet meer stuk. Nu we weer regelmatig kaas kunnen eten is haar obsessie voor kaas helemaal terug. Dat zit in de familie. Onder andere is mijn zusje Sanneke heel erg gek op kaas en weten jullie wat ze ‘vroeger’ deed? Misschien nog steeds wel… ze doopte haar plakjes kaas in haar koffie, zodat het zou smelten. Vervolgens werd het van koffie druipende plakje kaas als een ‘haring’ naar binnen gewerkt! :)

Volgende week starten we met unit 3. Morgen en dinsdag, moeten we nog naar school en de rest van de week zijn we vrij! Dinsdag is de dag van evaluatie. Dat betekent een mondelinge ‘overhoring’. Ik ben dus een beetje vroeg met zeggen dat we wel door mogen naar unit 3 maar ik weet zeker dat we een verbluffende indruk achter laten dinsdagochtend. Bij onze ‘placement test’, waar werd bepaald of we in unit 1 of 2 zouden beginnen, vertelde JW enthousiast over zijn kippen. Hij zei bv.: “Ayam kami suka mati” wat betekend dat ‘onze kippen er van houden dood te gaan!’ De docenten die tot dan toe serieus tegenover ons zaten schoten in de lach. Wij deden schaapachtig mee en hebben ons wel eens slimmer gevoeld!

Van de week vertelde ik aan een docent dat ik voor mijn buikgriep sterke antibiotica nodig had. Naar mijn idee was dat in het Indonesisch ‘obat kuat’. De docent legde mij lachend uit dat ik dat echt niet nodig zou hebben omdat het een speciaal medicijn is voor mannen en dan ook echt alleen voor mannen! Wat het dan was mogen jullie zelf bedenken! :)

Toedels!